Grevelingen
De Grevelingen (thans het Grevelingenmeer) is een voormalige zeearm van de Noordzee, gelegen tussen Goeree-Overflakkee en Schouwen-Duiveland.
In het kader van de Deltawerken werd de Grevelingen door e Grevelingendam (1965) en de Brouwersdam(1971) van zee afgesloten.
Het water is er zeer zout, daar er geen getijde stroming aanwezig is door verdamping de zoutconcentratie redelijk hoog ligt.
Het is een uniek gebied voor duikers vanwege de helderheid van het water.
Zo is er onlangs een rif gemaakt in een van de diepere uitgesleten gedeelten van het meer. 
Plaatsen aan het Grevelingen meer:
Bruinisse:
Bruinisse in een oud vissers dorp.
Weinig vertier aanwezig, wel een winkel voor de dagelijkse benodigdheden.
Het dorp is bekend als een zeer geïsoleerde gemeenschap, vergelijkbaar met Arnemuiden op Walcheren.
De voornaamste bron van inkomsten is de mosselvisserij; op de dijk aan de Grevelingen staat een "standbeeld" van een geopende mossel.
De kern van het dorp is ringvormig.
Sinds de komst van de dam naar Goeree-Overflakkee ligt het dorp aan de rijksweg naar Rotterdam; de buslijn Vlissingen-Rotterdam heeft hier een stop.
De schorren aan de oostpunt van Duiveland werden in 1468 bedijkt.
Het op die plek gestichte dorp werd Oost-Duiveland of Bruinisse genoemd, naar analogie van vele al bestaande plaatsen op -nisse en -nesse (vooral op Tholen).
Brouwershaven:
Brouwershaven bevat een bezoekers centrum met een schat aan informatie over de watersnoodramp en de bouw van de waterwerken.
Brouwershaven is een zogeheten compacte smalstad met 723 huizen in de kern en nog eens 15 verspreide woningen eromheen.
De stad heeft een unieke, karakteristieke uitstraling.
Het telt een aantal fraaie monumenten en monumentale plekjes en is dan ook officieel beschermd stadsgezicht.
In het oude Tonnenmagazijn is het dorpshuis gevestigd dat onderdak biedt aan een aantal verenigingen (watersport-, handboog-, en kruisboogvereniging).
Scharendijke:
Scharendijke is misschien wel het jongste dorp van het hele eiland.
De dijk, een schaardijk, bedoeld om het water uit een vloedgeul te weren, werd in de vijftiende eeuw aangelegd en in de loop der eeuwen ontwikkelde zich hier een gehucht.
De ontwikkeling tot echt dorp kwam pas in de de vroege twintigste eeuw op gang, toen hier een haventje werd aangelegd.
Dit werd met name gebruikt voor het transport van de op dit eiland veel verbouwde meekrapplant. Na de Watersnoodramp van 1953 is het dorp een centrum van watersport geworden en heeft het veel nieuwe bewoners getrokken, zodat de bevolking nu voornamelijk uit niet-Zeeuwen bestaat.
